'Ik vind het mooi als mensen zich hier echt thuis gaan voelen'

Ruim anderhalf jaar geleden begon Jessica Berkenbosch als oproepkracht bij woonzorglocatie Bestenwaerd. Ze werkte daarnaast nog ergens anders, maar was toe aan iets nieuws. “Ik zocht werk waar ik meer voldoening uit zou halen. Toen ik deze vacature zag, dacht ik: dit past eigenlijk heel goed bij mij. Ontvangen, organiseren, een luisterend oor bieden. Ik besloot gewoon te solliciteren.”

Dat bleek de juiste keuze: het werk beviel zo goed dat ze al snel een vaste aanstelling kreeg. “Vanaf het eerste moment voelde ik me hier op mijn plek.”

Het eerste gezicht van Bestenwaerd
Als gastvrouw is Jessica vaak het eerste gezicht dat (nieuwe) bewoners, bezoekers en collega’s zien wanneer ze binnenkomen. Ze ontvangt familieleden, vrijwilligers en leveranciers, neemt de telefoon op en zorgt dat iedereen de juiste weg vindt binnen de locatie.

“De ene dag sta ik vooral in het restaurant en schenk ik koffie voor bezoekers en bewoners. De andere dag ben ik veel bezig met de receptie, ontvang ik collega’s voor vergaderingen of heb ik telefonisch contact met bijvoorbeeld het ziekenhuis, huisartsen of de apotheek.” Juist die afwisseling spreekt haar aan: “Je weet eigenlijk nooit hoe een dag verloopt.”

Van een praatje naar een band
Het mooiste aan haar werk? Het contact met de bewoners. Veel mensen die – zowel tijdelijk als permanent – in Bestenwaerd verblijven, staan voor een grote verandering in hun leven. “Ze komen hier binnen en denken vaak: wat moet ik hier, ik wil gewoon weer naar huis. Dan is het mooi om te zien dat ze zich na een tijdje steeds meer op hun gemak voelen. Ze komen beneden voor een kop koffie, maken een praatje en vertellen soms heel persoonlijke dingen.”

Door die dagelijkse ontmoetingen ontstaat regelmatig een band. “Even vragen hoe het gaat, luisteren naar iemands verhaal of gewoon tijd maken voor een praatje. Dat maakt iemands dag vaak net een beetje mooier.”

Vreugde en verdriet liggen dicht bij elkaar
Werken in een woonzorglocatie betekent ook dat mooie en verdrietige momenten elkaar snel afwisselen. “De ene dag vieren we dat iemand honderd jaar wordt. De volgende dag ontvangen we een uitvaartondernemer of waakt een familie bij een bewoner. Dat ligt hier heel dicht bij elkaar.”

Juist die menselijke kant raakt haar. “Soms bouw je echt iets op met bewoners én hun familie.” Tegelijkertijd ervaart ze hoeveel waardering er is. “Regelmatig krijg ik een kaartje, of komt iemand nog eens langs, terwijl hun familielid hier niet meer woont. Dat vind ik heel bijzonder.”

Meer dan gastvrijheid
Volgens Jessica draait haar werk uiteindelijk om veel meer dan bezoekers ontvangen. “Je bent er voor mensen op mooie én moeilijke momenten. Soms bied je een luisterend oor, soms maak je een grapje en soms ben je gewoon even aanwezig. Als mensen bij hun vertrek zeggen: ‘bedankt voor de goede zorgen’ of ‘bedankt dat je altijd luisterde’, dan weet ik waarvoor ik het doe.”

“De afwisseling, het contact met mensen en het gevoel dat je iets voor iemand kunt betekenen. Dat maakt dit voor mij het mooiste werk dat er is.”