‘Iedereen draagt op zijn eigen manier bij aan de zorg’

Vijftien jaar geleden had Franciska Griekspoor niet gedacht dat ze ooit in de linnenkamer van Het Van Weel-Bethesda Ziekenhuis zou werken. Nadat ze jarenlang thuis was geweest voor de zorg van haar kinderen en haar man ernstig ziek werd, besloot ze opnieuw de arbeidsmarkt op te gaan. “Ik wilde graag gaan werken en ontdekken wat ik leuk vond. Ik stuurde een open sollicitatie en dacht: ik waag er gewoon een telefoontje aan.”

Dat telefoontje bleek een schot in de roos. In de linnenkamer was plaats voor tien uur per week. Daarnaast viel ze af en toe in bij de schoonmaak. Langzaam groeide haar functie uit tot wat die nu is. Toen een collega die veertig jaar in de linnenkamer had gewerkt met pensioen ging, nam Franciska steeds meer werkzaamheden over. Inmiddels werkt ze er bijna vijftien jaar en is ze niet meer weg te denken uit het ziekenhuis.

Van bedrijfskleding tot dekbedden
Wie denkt dat de linnenkamer alleen draait om het uitgeven van schone kleding, heeft het mis. Franciska is de hele dag in beweging. “’s Ochtends begin ik met de bedrijfskleding. Via de computer kijk ik welke kledingstukken nodig zijn en die hang ik klaar. Medewerkers die een nieuw pasje nodig hebben of hun pasje zijn vergeten, komen ook bij mij langs. Dan regel ik dat meteen.”

Daarna trekt ze met haar tablet het hele ziekenhuis door om de voorraad linnengoed te tellen. Handdoeken, lakens, dekbedden, OK-kleding, washandjes; iedere afdeling komt aan bod. “Maandag en woensdag tellen we alles. Dan ben je echt een tijdje onderweg. Je moet overal zijn.”

De gegevens gaan naar de wasserij, die later op de dag schone voorraden teruglevert. Vervolgens brengt Franciska alles weer rond door het ziekenhuis. “De middag ben ik vaak bezig met het verdelen van alle schone was. Dat zijn karren vol met handdoeken, lakens en dekbedden die naar de afdelingen moeten.”

Geen dag hetzelfde
Naast de reguliere werkzaamheden komt er nog veel meer voorbij. In de linnenkamer worden bijvoorbeeld microvezeldoekjes, dweilen en beschermhoezen gewassen. Ook verzorgt Franciska soms de was van patiënten die niemand hebben die dat voor hen kan doen.

Daarnaast zorgt ze ervoor dat de Spoedeisende Hulp altijd voldoende lakens en dekens heeft voor ambulances en worden zelfs de bedschermen van de afdelingen door haar team gewassen en gestreken.

Juist die afwisseling maakt haar werk zo leuk. “Het is heel divers. Ik kom overal in het ziekenhuis en heb contact met verpleegkundigen, artsen en andere collega’s. Mensen komen vaak even langs voor een praatje of omdat ze iets nodig hebben.”

Meer dan alleen linnengoed
In haar werk draait het niet alleen om wasgoed. Franciska is ook verantwoordelijk voor het kledingregistratiesysteem van medewerkers. Wanneer iemand nieuw in dienst komt, zorgt zij dat de juiste kleding wordt besteld en geregistreerd. Gaat iemand uit dienst, dan worden die gegevens weer verwijderd.

“Dat moet goed bijgehouden worden. Anders lijkt het bijvoorbeeld alsof er veel meer mensen een bepaalde maat dragen dan werkelijk het geval is. Dat heeft weer gevolgen voor de voorraad.”

Ook vragen over tekorten of nieuwe materialen komen regelmatig bij haar terecht. “Als een afdeling aangeeft dat ze bijvoorbeeld te weinig washandjes hebben, dan kijk ik samen met de wasserij hoe we dat kunnen oplossen.”