‘Wat ik hier vond? Een hechte vakgroep waar echt naar je geluisterd wordt’

Toen longarts Lyvonne Floris in 2019 solliciteerde bij Het Van Weel-Bethesda Ziekenhuis, stond een regionaal ziekenhuis niet direct bovenaan haar wensenlijst. Ze zag zichzelf eerder werken in een groter ziekenhuis met een grotere vakgroep. Toch besloot ze op gesprek te gaan. Dat bleek een beslissing waar ze nog geen moment spijt van heeft gehad.

“Mijn eerste indruk was eerlijk gezegd niet direct overweldigend,” vertelt ze lachend. “Het was een regenachtige avond in februari en ik kende de omgeving nauwelijks. Maar tijdens het gesprek gebeurde er iets. Er werd niet alleen gevraagd wat ik kon, maar vooral ook wat ik zelf zocht in een vakgroep. Daar had ik eigenlijk nooit eerder over nagedacht.”

Dat gesprek gaf meteen een goed beeld van de cultuur binnen het ziekenhuis. “Er wordt hier echt gekeken naar elkaar. Iedereen denkt mee, je mening doet ertoe en er is oprechte aandacht voor hoe we het werk met elkaar leuk en goed houden.”

Samen bouwen aan de vakgroep
Toen Lyvonne begon, bestond de vakgroep uit drie longartsen. Inmiddels is die verder uitgebreid en zijn ook de mogelijkheden binnen de longgeneeskunde gegroeid.

“We hebben de afgelopen jaren mooie stappen gezet. Zo hebben we immunotherapie verder ingebed binnen onze zorg en werken we daarin intensief samen met oncologen, oncologieverpleegkundigen en ziekenhuizen in de regio. Het is mooi om als vakgroep samen verder te bouwen en ambities waar te maken.”

Juist dat samenwerken maakt volgens haar het verschil. “Het medische werk is in veel ziekenhuizen vergelijkbaar. Wat een werkplek bijzonder maakt, zijn de mensen met wie je samenwerkt. Hier kennen we elkaar goed, ook buiten de eigen vakgroep. Daardoor zijn de lijnen kort en lossen we problemen echt samen op.”

De volle breedte van het vak
Als longarts-somnoloog heeft Lyvonne een breed werkterrein. Van acute longontstekingen en klaplong tot chronische aandoeningen zoals obstructieve longziekten als astma en COPD, slaapstoornissen en longkanker. “Geen dag is hetzelfde. We doen spreekuur op de polikliniek, lopen visite op de afdeling en voeren endoscopische onderzoeken uit. Juist die combinatie maakt het werk afwisselend.”

Volgens Lyvonne onderschatten veel mensen wat een regionaal ziekenhuis allemaal biedt. “Er leeft soms het beeld dat je voor complexe zorg altijd naar een groot academisch ziekenhuis moet. Maar wij bieden hier vrijwel de volledige breedte van het vak. Sterker nog: door onze ligging, dicht bij de Europoort en de havens, zien we regelmatig bijzondere longziekten die je niet overal tegenkomt.”

Persoonlijke zorg dichtbij huis
Ook de patiëntenpopulatie maakt het werk bijzonder. “Mensen kiezen bewust voor de persoonlijke benadering die een kleiner ziekenhuis biedt. Zeker bij longkanker merken we dat patiënten het belangrijk vinden om, als het kan, dicht bij huis behandeld te worden.”

Ontwikkelingen binnen de longkankerzorg
Binnen de behandeling van longkanker verandert momenteel veel. Vooral immunotherapie heeft de afgelopen jaren een enorme ontwikkeling doorgemaakt. “Waar immunotherapie eerst vooral werd ingezet bij uitgezaaide longkanker, wordt het nu ook in vroegere stadia ingezet, en nu ook soms al vóór een operatie gegeven. We verwachten dat die ontwikkelingen de komende jaren verder doorzetten en voor steeds meer patiënten betere vooruitzichten bieden.”

Toch blijft vroege opsporing een uitdaging. “Klachten ontstaan vaak pas laat. Mensen denken in eerste instantie dat ze een hardnekkige verkoudheid hebben. Zeker in deze regio zien we dat mensen soms lang wachten voordat ze naar de huisarts gaan. Aan de andere kant ontdekken we ook regelmatig per toeval een afwijking op een scan die voor iets heel anders is gemaakt. Dan komen mensen ineens bij ons terecht.”

Een werkplek waar je je snel thuis voelt
Eén van de belangrijkste redenen dat Lyvonne na zeven jaar nog altijd met plezier naar haar werk gaat: “De sfeer is hier heel prettig. Je kent je collega’s, je kunt makkelijk bij elkaar binnenlopen en je krijgt de ruimte om mee te denken en jezelf te ontwikkelen. Dat maakt dat ik me hier echt op mijn plek voel.”