Voor John is één ding duidelijk: tijd is geen kwestie van hebben, maar van maken.

John is basisschooldirecteur én vrijwilliger: ‘Ik maak er graag tijd voor vrij’
Naast zijn fulltimebaan als directeur van een basisschool in Zierikzee kiest John Oerlemans er bewust voor om vrijwilligerswerk te doen. “Ik heb eigenlijk altijd naast mijn werk iets voor anderen gedaan: met name in de kerk en nu in Het Van Weel-Bethesda Ziekenhuis. Ik vind dat belangrijk.”

Sinds 2025 helpt hij als vrijwilliger bij de brood- en buffetwagen op de afdeling chirurgie. Een plek die voor hem meer betekent dan alleen vrijwilligerswerk. In datzelfde ziekenhuis lag zijn schoonmoeder, die daar uiteindelijk overleed. “In die periode ervoer ik hier een bepaalde rust. Als naaste vond ik het een serene omgeving. Dat is me bijgebleven.”

Bewust iets anders doen
Het werk in het onderwijs vraagt vaak veel. “Op school is het continu schakelen: veel prikkels, veel nadenken en leidinggeven.” Juist daarom zocht hij iets dat daar haaks op staat. “Ik ben een denker, dus ik wilde juist iets dóén. Met mijn handen werken, zonder ingewikkelde vraagstukken of verantwoordelijkheid voor processen of personeel.”

Via de website van CuraMare kwam hij uit bij het vrijwilligerswerk in het ziekenhuis. “De brood- en buffetwagen sprak me meteen aan. Tegelijk dacht ik: je gaat ook mensen tegenkomen, contact maken. Dat gaat bij mij niet altijd vanzelf. Maar juist daarom wilde ik het doen, op een manier die bij me past: rustig en overzichtelijk.”

Ook zijn geloof speelt een rol. “Ik wil dienstbaar zijn. Ik dacht: ik kan blijven luisteren, maar ik kan het ook gewoon gaan dóén. Dit is voor mij een heel praktische manier om dat vorm te geven.”

Dichtbij de patiënt
Op zondagavond, eens in de drie à vier weken, draait John zijn dienst. Hij helpt met het klaarzetten en uitserveren van maaltijden en gaat daarna langs met koffie, thee, een toetje en wat fruit. “Je vraagt wat iemand wil drinken, serveert het eten, maakt een praatje. Dat wordt echt gewaardeerd.”
Juist in die kleine momenten zit voor hem de waarde. “Soms gaat het over iets simpels, iets luchtigs, zoals een opmerking over iemands sokken. Je voelt wel aan of daar ruimte voor is. Je moet het niet groot maken, maar juist licht en ontspannen houden.” Ook het contact met naasten valt hem op. “Die zien dat er aandacht is voor hun familielid, en dat doet iets. Er is veel waardering.”

Afgebakend en betekenisvol
Wat John aanspreekt, is dat het vrijwilligerswerk duidelijk afgebakend is. “Je neemt geen zorgen mee naar huis. Je doet wat je kunt doen, binnen die rol. En toch heb je het gevoel dat je van betekenis bent.”
Tegelijk is het fysiek intensiever dan hij vooraf dacht. “De eerste keer was ik echt moe. Het is hard werken, geen ‘aanmodderen’. Maar dat is juist ook wel weer prettig, heel anders dan een dag achter een bureau.”

Persoonlijke laag
Soms raakt het werk hem ook persoonlijk. “Ik kom op dezelfde afdeling waar mijn schoonmoeder lag. Dat blijft confronterend. Je weet niet wat mensen hebben, maar je voelt wel iets. Ik kan dat niet helemaal uitschakelen – en dat hoeft ook niet.”

Ruimte maken
Voor John is één ding duidelijk: tijd is geen kwestie van hebben, maar van maken. “Het is makkelijk om te zeggen dat je geen tijd hebt. Ik heb een fulltimebaan en een gezin, maar kies er bewust voor om – passend in mijn situatie – af en toe in het weekend vrijwilligerswerk te doen. Het is een keuze.”
Hij hoopt dat meer mensen die stap zetten. “Wacht niet tot je met pensioen bent. Juist nu kun je iets betekenen. Het vraagt wel dat je er zelf achter staat – intrinsieke motivatie is belangrijk; je moet het willen. Maar het levert ook echt iets op. Voor een ander, en zeker ook voor jezelf.”